مر مرا آموز تا احسان کنم

استخوانها دید در حفره عمیق

گفت ای همراه آن نام سنی

که بدان مرده تو زنده می کنی

استخوانها را بدان با جان کنم

گفت خامش کن که آن کار تو نیست

لایق انفاس و گفتار تو نیست