گفت لا حول آخر ای حکمت گزار

از من آموزند این ترتیبها

گفت پالانش فرو نه پیش پیش

داروی منبل بنه بر پشت ریش

جنس تو مهمانم آمد صد هزار

جمله راضی رفته اند از پیش ما

هست مهمان جان ما و خویش ما