این سزای آنک از شاه خبیر

که نباشی در وفای ما درست

چون کنی از خلد زی دوزخ فرار

غافل از لا یستوی اصحاب نار

خیره بگریزد بخانه گنده پیر

باز می مالید پر بر دست شاه

بی زبان می گفت من کردم گناه