گر تو نپذیری بجز نیک ای کریم

باز می مالید پر بر دست شاه

بی زبان می گفت من کردم گناه

پس کجا زارد کجا نالد لئیم

لطف شه جان را جنایت جو کند

زانک شه هر زشت را نیکو کند

رو مکن زشتی که نیکیهای ما