نه آتش دمان از بر و آب زیر

تو خوانی که ایدر مرا بنده باش

به خواری به مهر من آگنده باش

ندیدست کس جفت با پیل شیر

اگر بچه شیر ناخورده شیر

بپوشد کسی در میان حریر

به گوهر شود باز چون شد سترگ