بر در این خانقه نگذشتمی

می گریست از غبن کودک های های

کای مرا بشکسته بودی هر دو پای

کاشکی من گرد گلخن گشتمی

صوفیان طبل خوار لقمه جو

سگ دلان و همچو گربه روی شو

از غریو کودک آنجا خیر و شر