ترا گفت ز ایدر بباید شدن

که پردخت ماند ز بیگانه جای

به گرسیوز این داستان برگشاد

ز کار سیاوش بسی کرد یاد

بر او فراوان نباید بدن

بپرسی و گویی کزان جشن گاه

نخواهی همی کرد کس را نگاه