تو نیایی و نگویی مر مرا

پیش صد سگ گربه پژمرده ای

گفت گیرم کز تو ظلما بستدند

قاصد خون من مسکین شدند

که خرت را می برند ای بی نوا

تا خر از هر که بود من وا خرم

ورنه توزیعی کنند ایشان زرم