ورنه توزیعی کنند ایشان زرم

تو نیایی و نگویی مر مرا

که خرت را می برند ای بی نوا

تا خر از هر که بود من وا خرم

صد تدارک بود چون حاضر بدند

این زمان هر یک به اقلیمی شدند

من که را گیرم که را قاضی برم