از همه گویندگان با ذوق تر

گفت والله آمدم من بارها

تا ترا واقف کنم زین کارها

تو همی گفتی که خر رفت ای پسر

باز می گشتم که او خود واقفست

زین قضا راضیست مردی عارفست

گفت آن را جمله می گفتند خوش