زین قضا راضیست مردی عارفست

تو همی گفتی که خر رفت ای پسر

از همه گویندگان با ذوق تر

باز می گشتم که او خود واقفست

گفت آن را جمله می گفتند خوش

مر مرا هم ذوق آمد گفتنش

مر مرا تقلیدشان بر باد داد