طمع لوت و طمع آن ذوق و سماع

بر دران تو پرده های طمع را

زانک آن تقلید صوفی از طمع

عقل او بر بست از نور و لمع

مانع آمد عقل او را ز اطلاع

گر طمع در آینه بر خاستی

در نفاق آن آینه چون ماستی