هم موکل را به دانگی شاد کرد

حاضر آوردند چون فتنه فروخت

اشتر کردی که هیزم می فروخت

کرد بیچاره بسی فریاد کرد

اشترش بردند از هنگام چاشت

تا شب و افغان او سودی نداشت

بر شتر بنشست آن قحط گران