حله های عاریت دان ای سلیم

گر بپوشد بهر مکر آن جامه را

عاریه ست آن تا فریبد عامه را

حرف حکمت بر زبان ناحکیم

گرچه دزدی حله ای پوشیده است

دست تو چون گیرد آن ببریده دست

چون شبانه از شتر آمد به زیر