چشم را ای چاره جو در لامکان

از پی هر درد درمان آفرید

لیک زان درمان نبینی رنگ و بو

بهر درد خویش بی فرمان او

هین بنه چون چشم کشته سوی جان

این جهان از بی جهت پیدا شدست

که ز بی جایی جهان را جا شدست