بانگ غولان هست بانگ آشنا

نزد دانا خویشتن را کن گرو

یا محک باید میان جان خویش

ور ندانی ره مرو تنها تو پیش

آشنایی که کشد سوی فنا

بانگ می دارد که هان ای کاروان

سوی من آیید نک راه و نشان