تو یکی بنگر کرا دارد زیان

راه عقل و جان خود را خود زدند

گازری گر خشم گیرد ز آفتاب

ماهیی گر خشم می گیرد ز آب

عاقبت که بود سیاه اختر از آن

گر ترا حق آفریند زشت رو

هان مشو هم زشت رو هم زشت خو