چون ز هفصد بگذرد او یم شود

روشنایی کو حیات اولست

رنج جان و فتنه این احولست

احولیها اندک اندک کم شود

آتشی که اصلاح آهن یا زرست

کی صلاح آبی و سیب ترست

سیب و آبی خامیی دارد خفیف