لیک آهن را لطیف آن شعله هاست

کی صلاح آبی و سیب ترست

سیب و آبی خامیی دارد خفیف

نی چو آهن تابشی خواهد لطیف

کو جذوب تابش آن اژدهاست

هست آن آهن فقیر سخت کش

زیر پتک و آتش است او سرخ و خوش