آنکسی که او ببیند روی خویش

لاجرم گویند عیب همدگر

من نبینم روی خود را ای شمن

من ببینم روی تو تو روی من

نور او از نور خلقانست بیش

گر بیمرد دید او باقی بود

زانک دیدش دید خلاقی بود