در لحد کین چشم را خاک آگند

از تک دریا چه در آورده ای

روز مرگ این حس تو باطل شود

نور جان داری که یار دل شود

هست آنچ گور را روشن کند

آن زمان که دست و پایت بر درد

پر و بالت هست تا جان بر پرد