که بر دست او کشته شد خیره خیر

ندانی تو خوی بدش بی گمان

بمان تا بیاید بدی را زمان

نخستین ز اغریرث اندازه گیر

برادر بد از کالبد هم ز پشت

چنان پرخرد بیگنه را بکشت

ازان پس بسی نامور بی گناه