گفت شه حکمت در اظهار جهان

ماه را بر من نمی پوشد غمام

گفت پس از گفت من مقصود چیست

چون تو می دانی که آنچ بود چیست

آنک دانسته برون آید عیان

آنچ می دانست تا پیدا نکرد

بر جهان ننهاد رنج طلق و درد