چون سر رشته ضمیرش می کشد

این تقاضاهای کار از بهر آن

شد موکل تا شود سرت عیان

پس کلابه تن کجا ساکن شود

تاسه تو شد نشان آن کشش

بر تو بی کاری بود چون جان کنش

این جهان و آن جهان زاید ابد