تا که موج هجو او از حد گذشت

خبث یارش را چو از شه گوش کرد

در زمان دریای خشمش جوش کرد

کف برآورد آن غلام و سرخ گشت

کو ز اول دم که با من یار بود

همچو سگ در قحط بس گه خوار بود

چون دمادم کرد هجوش چون جرس