نیزه گردانیست ای نیزه که تو

ز آب من ای کور تا یابی بصر

هست دست راست اینجا ظن راست

کو بداند نیک و بد را کز کجاست

راست می گردی گهی گاهی دوتو

ما ز عشق شمس دین بی ناخنیم

ورنه ما آن کور را بینا کنیم