آنک او باشد حسود آفتاب

کز حسودی بر تو می آرد جحود

مر حسودت را اگر چه آن منم

جان مده تا همچنین جان می کنم

وانک می رنجد ز بود آفتاب

اینت درد بی دوا کوراست آه

اینت افتاده ابد در قعر چاه