انفطار آسمان از فطرتم

همچو ماه و آفتابی می پرم

پرده های آسمانها می درم

روشنی عقلها از فکرتم

بازم و حیران شود در من هما

جغد کی بود تا بداند سر ما

شه برای من ز زندان یاد کرد