او ز بانگ آب پر می تا عنق

زودتر بر می کند خشت و مدر

هر که عاشقتر بود بر بانگ آب

او کلوخ زفت تر کند از حجاب

نشنود بیگانه جز بانگ بلق

ای خنک آن را که او ایام پیش

مغتنم دارد گزارد وام خویش