بدان تا تو گستاخ باشی بدوی

بخیره شدی زان سخن شادکام

و دیگر کت از خویشتن دور کرد

به روی بزرگان یکی سور کرد

فروماند اندر جهان گفت وگوی

ترا هم ز اغریرث ارجمند

فزون نیست خویشی و پیوند و بند