اندر آن تقریر بودیم ای حسود

لاله و نسرین و سیسنبر دهد

باز پهنا می رویم از راه راست

باز گرد ای خواجه راه ما کجاست

که خرت لنگست و منزل دور زود

سال بیگه گشت وقت کشت نی

جز سیه رویی و فعل زشت نی