می دمد می سوزد این نفاط کو

ما شکاریم این چنین دامی کراست

گوی چوگانیم چوگانی کجاست

می درد می دوزد این خیاط کو

ساعتی کافر کند صدیق را

ساعتی زاهد کند زندیق را

زانک مخلص در خطر باشد ز دام