پار در دریا منه کم گوی از آن

رسته باشد جانش از طغیان و شک

آتش چه آهن چه لب ببند

ریش تشبیه مشبه را مخند

بر لب دریا خمش کن لب گزان

گرچه صد چون من ندارد تاب بحر

لیک می نشکیبم از غرقاب بحر