جان و عقل من فدای بحر باد

بر لب دریا خمش کن لب گزان

گرچه صد چون من ندارد تاب بحر

لیک می نشکیبم از غرقاب بحر

خونبهای عقل و جان این بحر داد

تا که پایم می رود رانم درو

چون نماند پا چو بطانم درو