ای سلامت جو رها کن تو مرا

شاه چون شیرین تر از شکر بود

جان به شیرینی رود خوشتر بود

ای ملامت گر سلامت مر ترا

جان من کوره ست با آتش خوشست

کوره را این بس که خانه آتشست

همچو کوره عشق را سوزیدنیست