ز گفتار و کردار بر پیش و پس

پر از غم دل و لب پر از باد سرد

بدو گفت هرچونک می بنگرم

به بادافره بد نه اندرخورم

ز من هیچ ناخوب نشنید کس

چو گستاخ شد دست با گنج او

بپیچید همانا تن از رنج او