از برای مصلحت آن راه بر

خواجه لقمان ازین حال نهان

بود واقف دیده بود از وی نشان

راز می دانست و خوش می راند خر

مر ورا آزاد کردی از نخست

لیک خشنودی لقمان را بجست

زانک لقمان را مراد این بود تا