تا که پیکان از تنش بیرون کنند

خویش را تسلیم کن بر دام مزد

وانگه از خود بی ز خود چیزی بدزد

می دهند افیون به مرد زخم مند

وقت مرگ از رنج او را می درند

او بدان مشغول شد جان می برند

چون به هر فکری که دل خواهی سپرد