او چنین خوش می خورد کز ذوق او

تا رسید آن گرچها تا هفدهم

ماند گرچی گفت این را من خورم

تا چه شیرین خربزه ست این بنگرم

طبعها شد مشتهی و لقمه جو

چون بخورد از تلخیش آتش فروخت

هم زبان کرد آبله هم حلق سوخت