برق آفل باشد و بس بی وفا

جمله از نقصان عقل آمد پدید

بهر نقصان بدن آمد فرج

در نبی که ما علی الاعمی حرج

آفل از باقی ندانی بی صفا

برق خندد بر کی می خندد بگو

بر کسی که دل نهد بر نور او