آخر این تدبیر ازو آموختند

پادشاهی بس عظیمی بی کران

در فقاعی کی بگنجد ای خران

از برای شاه دامی دوختند

نحس شاگردی که با استاد خویش

همسری آغازد و آید به پیش

با کدام استاد استاد جهان