چونک شب این خواب دیدی روز شد

چند پیش تیغ رفتی همچو خود

زین چنین بیچارگیها صد هزار

خوی عشاقست و ناید در شمار

از امیدش روز تو پیروز شد

چشم گردان کرده ای بر چپ و راست

کان نشان و آن علامتها کجاست