کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 29

تا شبانگه می کشید و می گشاد

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 26

    می دوید و باز در رو می فتاد

    #
  2. 27

    ممتلی و خوابناک و سست بد

    #
  3. 28

    پا و رویش صد هزاران زخم شد

    #
  4. 29

    تا شبانگه می کشید و می گشاد

    انتخاب‌شده
  5. 30

    تا ز صفرا قی شدن بر وی فتاد

    #
  6. 31

    زو بر آمد خورده ها زشت و نکو

    #
  7. 32

    مار با آن خورده بیرون جست ازو

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 29 از «بخش ۳۹ - رنجانیدن امیری خفته ای را کی مار در دهانش رفته بود» است.