چونک گنجی هست در عالم مرنج

بوک قطبی باشد و شاه جلیل

چون دو چشم دل نداری ای عنود

که نمی دانی تو هیزم را ز عود

هیچ ویران را مدان خالی ز گنج

قصد هر درویش می کن از گزاف

چون نشان یابی بجد می کن طواف