عقل ناقص وانگهانی اعتماد

او شریفی می کند دعوی سرد

مادر او را که داند تا کی کرد

بر زن و بر فعل زن دل می نهید

خویشتن را بر علی و بر نبی

بسته است اندر زمانه بس غبی

هر که باشد از زنا و زانیان