چون دهل شو زخم می خور در شکم

شد شریف از زخم آن ظالم خراب

با فقیه او گفت ما جستیم از آب

پای دار اکنون که ماندی فرد و کم

گر شریف و لایق و همدم نیم

از چنین ظالم ترا من کم نیم

مر مرا دادی بدین صاحب غرض