نباشد نگر یک زمان بغنوی

چو گرسیوز آن آتش افروختی

از افروختن مر مرا سوختی

فرنگیس گفت این بجز نیکوی

به گرسیوز آید همی بخت شوم

شود کشته بر دست سالار روم

سیاوش سپه را سراسر بخواند