پدید آمد از دور تازان به راه

دو بهره چو از تیره شب در گذشت

طلایه هم آنگه بیامد ز دشت

که افراسیاب و فراوان سپاه

ز نزدیک گرسیوز آمد نوند

که بر چاره جان میان را ببند

نیامد ز گفتار من هیچ سود