این قضا را هم قضا داند علاج

که نروید بی تو از شوره گیا

از فلک آویخته شد پرده ای

از پی نفرین دل آزرده ای

عقل خلقان در قضا گیجست گیج

اژدها گشتست آن مار سیاه

آنک کرمی بود افتاده به راه