مر ورا ای کور کی خواهی شناخت

مر ترا آن فهم و آن دانش نبود

وا ندانستی تو سرگین را ز عود

از جنون خود را ولی چون پرده ساخت

گر ترا بازست آن دیده یقین

زیر هر سنگی یکی سرهنگ بین

پیش آن چشمی که باز و رهبرست